Nie ma kawałka czarnej nawierzchni, a samochody (nieliczne) jakoś potrafiły jeździć. Dziś można się zastanawiać: tyle śniegu, to na pewno w Polsce?

Fragment drogi sudeckiej
(1978, fot. J. Tymiński)
Nie ma kawałka czarnej nawierzchni, a samochody (nieliczne) jakoś potrafiły jeździć. Dziś można się zastanawiać: tyle śniegu, to na pewno w Polsce?

Fragment drogi sudeckiej
(1978, fot. J. Tymiński)
Jak tłumaczy Wikipedia: Hejszowina (na widokówce jest błąd) – czeska nazwa okolic Szczelińca Wielkiego. Nawet nie wiedziałem. A pocztówka została wyprodukowana przez Spółdzielnię Fotograf Kłodzko (nr koncesji: 103). Ciekawe to były czasy.

Hejszowizna 919 m
(1953, fot. Mańkowski)
Czasami postscriptum jest większe do głównego tekstu:
Pozdrowienia z gór
zasyłają
(podpis)
P.S.
Podróż mieliśmy wspaniałą. Co do pogody, to jak na drugi dzień pobytu nie ma na co narzekać. Dzieci czują się bardzo dobrze. Bardzo się im tutaj podoba. Byliśmy już na małej wycieczce w Kudowie i szlakiem w górach. Kłopotliwe jest trochę to, że stołówka, świetlica, klub znajdują się każde w innym budynku i w pewnych odległościach od siebie. Łączę pozdrowienia dla dzieci, męża i brata.
Jak na małych zdjęciach nie widać szczegółów, to można zajrzeć na większe: Duszniki i Polanica. Już raz na tym blogu były 🙂

Szczeliniec Wielki, najwyższy (919 m npm) szczyt Gór Stołowych – widok od strony wschodniej.
Kudowa Zdrój – Sanatorium „Zameczek”
Duszniki Zdrój – Uzdrowiskowy Dom Kultury im. Fryderyka Chopina
Polanica Zdrój – Sanatorium I
(1975, fot. J. Jastrzębski i A. Kaczkowski, P. Krassowski, M. Raczkowski, J. Tymiński)
Jesienne zdjęcie, choć słoneczne to bezlistne.

Jedno z najpiękniejszych pasm górskich w Sudetach, jedyny w Polsce przykład gór płytowych (długość ok. 18 km i 4-5 km szerokości). Wielką atrakcją krajobrazową są powstałe w wyniku erozji formy skalne o kształtach ludzi i zwierząt.
Rezerwat przyrody na Szczelińcu Wielkim (919 m). Forma skalana „Wielbłąd”.
(1984, fot. S. Jabłoński)
Typowe, dla starych widokówek, „złamane” kolory. Taka była ówczesna technologia. Komentarz erzwar: te złamane kolory to dziś rzecz poszukiwana w blogosferach! 😉

Taras widokowy na Szczelińcu Wielkim (919 m.)
(1971, fot. A. Stelmach)
Od razu widać, że to wycieczka szkolna dowożona autobusem – bez plecaków czy choćby chlebaków – na turystów to oni nie wyglądają.

Jedno z najpiękniejszych pasm górskich w Sudetach – jedyny w Polsce
przykład gór płytowych. Wielką atrakcją krajobrazową są powstałe w
wyniku erozji formy skalne o kształtach ludzi i zwierząt.
Na zdjęciu: „Żółw”, „Piekiełko” i „Wielbłąd”.
(1978, fot. P. Krassowski)
To najstarsza kartka w mojej skromnej kolekcji. Wielu moich rówieśników „zbierało widokówki”, ale traktowaliśmy to „amatorsko”. Zawodowcami byli ci, którzy posiadali przedwojenne pocztówki. Minęło trochę czasu i „powojenna” kartka jest równie stara (2009-1954=55) jak wtedy owe „prawdziwe”, poniemieckie kartki.

Fragment Strzelińca
(1954, fot. W. Markiewicz)
W opisie widokówki, na jej odwrocie, jest błąd. Szczeliniec w Górach Stołowych pochodzi od wyrazu szczelina a nie strzelać!
Piesza wędrówka w góry…

Jedyny w Polsce przykład gór płytowych (długości ok. 18 km i 4-5 km
szerokości). Wielką atrakcją są skały o fantastycznych kształtach ludzi,
zwierząt, przedmiotów.
Forma skalna „Wielbłąd”
(1992, fot. P. Krassowski)