Wbrew opisowi, że na blogu znajdziemy „rodzący się kapitalizm”, jakoś mało tu widokówek z tego okresu. Żeby to nadrobić, dziś jedna z prób zagospodarowania pocztówkowego rynku przez prywatne firmy (ta akurat nazywa się „Bartek”). Co ciekawe widokówka nie przypomina dzisiejszych zbajerowanych obrazków i estetycznie tkwi raczej w poprzedniej epoce.

Miasto wojewódzkie (ok. 140 tys. mieszkańców) nad rzeką Pełcznicą w Sudetach Środkowych.
Ratusz. Hotel „Sudety”. Dworzec kolejowy Wałbrzych Miasto.
(1995, fot. B. Ranowicz)

Idealne miejsce na niedzielne popołudnie.

Palmiarnia założona w latach 1911-1914. Hoduje się w niej egzotyczne rośliny strefy gorącej całego świata: palmy, drzewa kakaowe i bananowe, eukaliptusy, agawy, storczyki i gerbery. Ściany palmiarni wyłożono od wewnątrz lawą wulkaniczną sprowadzoną z Sycylii.
(1984, fot. L. Surowiec – KAW)

Aż trudno sobie wyobrazić, że takie ładne, górskie miasteczko, to jeden z większych ośrodków przemysłowych tamtych czasów.

Miasto położone w kotlinie Gór Wałbrzyskich nad  Pełcznicą i Ogorzelcem. Już w XII w. istniała tu słowiańska osada leśna, potem gród warowny zbudowany przez księcia świdnickiego Bolka I Prawa miejskie przed 1426 r. Pierwsze wiadomości o wydobywaniu rud srebra i ołowiu pochodzą z XIV w, a o górnictwie węglowym z XVI w. W ciągu wieków Wałbrzych stał się też dużym ośrodkiem tkactwa. W XIX w. oprócz przemysłowej eksploatacji węgla powstały fabryki porcelany – „Krzysztof”, „Wałbrzych”. Obecnie po modernizacji i rozbudowie miasto jest drugim co do wielkości ośrodkiem przemysłowym na Dolnym Śląsku, a także oświatowym i kulturalnym.
(1992, fot. L Surowiec KAW)

Wśród pocztówkowych aukcji internetowych, 99,9% sprzedawców prezentuje kiepskie reprodukcje. Niektórzy z nich starają się jednak pozbyć mory i zaprezentować obrazek w jakiejś rozsądnej rozdzielczości. Takie wyjątki godne są reklamy, choćby na niniejszym blogu 🙂 

Rynek
Ze zbiorów born7 – aukcja .
(1977)